Weblog Hanneke Ikking 

10 november 2009

Geldzorgen

De laatste tijd ga ik 3 à 4 keer per week bij moeder langs om haar wat geld te brengen. Omdat zij het overdag snel allemaal uitgeeft, breng ik het vaak na 8 uur 's avonds.

Zij kan er steeds moeilijker mee omgaan, is erg ontvankelijk voor de aanbiedingen in de supermarkt of op de markt. Ik gun haar die luxe, maar nu, met de verhuizing voor de deur, en slechts een klein spaarpotje, moet zij toch echt even rustig aan doen met uitgeven.

Weekje weg

Tijdens mijn vakantie naar Terschelling, ruim twee weken geleden, heeft mijn zoon voor haar geld gezorgd. Dat is voor moeder erg vreemd en onrustig. Mijn zoon belt haar en vraagt of zij geld nodig heeft en brengt haar 's middags 20 of 30 euro. Dezelfde avond al staat zij op onze voicemail (hoor ik als ik van vakantie thuiskom) met de boodschap dat zij geen geld meer heeft. Die boodschap heeft zij van maandag tot donderdagmiddag 14 keer herhaald, logisch dat zij er onrustig van werd. Mijn zoon woont zelfstandig en is wel bereikbaar op zijn mobiele telefoon, ook voor zijn oma, maar dat is haar kennelijk niet gelukt. Zoonlief is wel naar oma gegaan, maar dat was zij alweer heel snel vergeten en het geld dat hij overdag bracht was 's avonds alweer op. Uiteindelijk heeft moeder 's woensdags mijn dochter op haar mobiele telefoon gebeld en zij heeft contact met haar broer opgenomen. Hij is vervolgens tussen zijn werk door op zijn scooter snel even naar oma gereden om haar nog wat extra geld te brengen dat overigens ook dezelfde avond al weer op was.

Weer thuis

Het is avond en zoals elke dag bel ik mijn moeder om te vragen hoe haar dag is geweest. Zij zegt altijd dat zij een rustige dag heeft gehad en ik vraag dan wat door over de dagbehandeling, als zij daar is geweest, of over de hulp als die bij haar is geweest. Zo babbelen we meestal een minuut of 5.

Dan vraag ik aan haar of zij nog genoeg geld in haar portemonnee heeft. Dat gaat zij dan nakijken. Na een minuutje wachten (soms langer, want tellen gaat haar steeds moeizamer af), zegt zij hoeveel geld ze nog heeft. Afgaande op het bedrag kan ik dan bepalen of ik dezelfde avond nog naar haar toe moet gaan om haar wat geld te brengen of dat het kan wachten tot de volgende dag.

We wensen elkaar een fijne avond en hangen op. Daarna gaat nog drie keer de telefoon. Het is moeder, die mij vertelt hoeveel geld zij nog heeft.

Vanavond gaat de telefoon nog een vierde keer. Ik neem op. Het is moeder weer. ‘Ik wou alleen maar even zeggen dat ik hele lieve kinderen heb', zegt zij tegen mij. Ik voel emoties en zeg: ‘en ik ben blij dat ik zo'n lieve moeder heb, en dank je wel voor het compliment'. We hangen allebei tevreden op. Samen kunnen we de hele wereld aan.

Hanneke Ikking