Weblog Hanneke Ikking

25 augustus 2009

Moeder heeft al een paar jaar longemfyseem en heeft de kracht niet meer om sputum op te hoesten. Sinds een jaar gebruikt ze een inhaler, met volumatic. Zo'n drie keer per jaar krijgt ze een pneumonie, die zich uit door hoesten, benauwdheid en moeheid. Sinds een paar dagen is ze weer aan het hoesten. Ik vraag de thuiszorgmedewerkers in het logboek te schrijven of ze moeder horen hoesten en of ze vinden dat het erger of minder wordt. Slechts één medewerker voldoet aan dit verzoek.

Pneumonie?

Gisteren ging moeder mee naar een verjaardag en zat zowel in de auto als op de verjaardag voortdurend te hoesten, een nare, volle hoest. Ik besloot niet te wachten tot maandag om haar huisarts te bellen, maar vandaag, zondag, bij de huisartsenpost te vragen of wij even langs kunnen komen en de dienstdoende huisarts even naar de longen van moeder kan luisteren.

Mijn ervaring is dat moeder heel snel een pneumonie heeft en dat het dan lang duurt voordat het weer over is. Bovendien is het innemen van de antibiotica, verspreid over 24 uur, een probleem. De thuiszorgmedewerkers die 's avonds komen doen zo snel mogelijk hun werk en geven een medicijn dat eigenlijk 's avonds zo laat mogelijk moet worden gegeven, aan het eind van hun dienst; vaak te vroeg. Dit is weer zo'n voorbeeld van mijn perfectionistische, verpleegkundige inslag (het belang van een gelijkmatige bloedspiegel) die in de praktijk niet altijd gehonoreerd wordt. Tenzij ik zelf de late avondmedicatie ga geven natuurlijk!

Extra medicatie

Gelukkig bleek het (nog) geen pneumonie te zijn. Wel kreeg moeder prednison voorgeschreven en werd de dosering inhalatiemedicatie tijdelijk verdubbeld. Thuisgekomen hebben we eerst samen een boterhammetje gegeten, iets dat ze anders zou vergeten. Daarna heb ik haar meteen de eerste dosis prednison gegeven en een tabletje prednison in de weekdoos voor maandag en dinsdag gedaan (de medicijndoos wordt wekelijks op woensdag gevuld). Vervolgens heb ik alles zo duidelijk mogelijk in het logboek geschreven, ook de dubbele dosering van de inhalatiemedicatie. Tevens heb ik via het logboek gevraagd of de thuiszorgmedewerkers willen opschrijven of zij vinden dat moeder meer of minder gaat hoesten.

Ik bel haar iedere avond en we moeten regelmatig naar haar toe om geld te brengen, dus we houden het zelf ook wel in de gaten, maar normaliter zou je moeten kunnen varen op het professionele inzicht van thuiszorgmedewerkers en de overdracht die zij schrijven.

Fouten en klacht

Een paar dagen later, de hoest gaat niet over, schrijft de eigen huisarts van  moeder toch antibiotica voor. Ik zorg dat alles er is en dat alles in het logboek staat.

Het gaat een paar dagen goed met het innemen van de antibiotica en het tweemaal daags inhaleren van de dubbele dosis Seretide. Dan word ik donderdagochtend om 7.45 uur gebeld door de thuiszorgmedewerker die die ochtend zorg verleent. Zij is al bij moeder en vraagt mij of de dubbele dosis Seretide klopt en waar de antibiotica staat. Ik ben zo verbouwereerd dat zij er al zo vroeg is dat ik antwoord geef op haar vragen en vergeet te vragen of ze moeder ook nog helpt met weggaan naar de dagbehandeling om 9.35 uur. Zaterdags hoor ik van de buurvrouw dat moeder donderdag niet naar de dagbehandeling is geweest omdat zij haar buitendeur niet goed op slot kreeg en het busje niet langer wilde wachten. De thuiszorgmedewerker was na het uitvoeren van haar opdracht meteen weggegaan. Dat kostte moeder dus een dag gezelligheid, een warme maaltijd en structuur.

 's Zaterdags tref ik de thuiszorgmedewerker bij moeder aan. Zij vertelt mij dat zij vrijdagochtend te laat was, maar moeder, die al in het busje zat, wel heeft uitgezwaaid. Dat betekent dus: geen antibiotica en geen dubbele dosis Seretide. Ze vertelt me dat ze niet wist van de antibiotica, dat stond niet op het overdrachtformulier.

Deze twee incidenten maken mij boos en verdrietig en ik besluit een klacht in te dienen via het klachtenformulier.

Excuses

Een dag of vier later word ik 's morgens gebeld door de medewerker die op donderdag zo vroeg was. Zij biedt haar excuses aan voor het feit dat het verkeerd gegaan is, maar zegt ook meteen dat zij niet wist dat mijn moeder gereedgemaakt moest worden voor de dagbehandeling. Dit stond niet op het overdrachtformulier, en zij was een vakantievervangster, dus hoe kon zij het dan weten?

Ik sta haar netjes te woord en accepteer haar excuses. Ik ben benieuwd of ik nog iets van de manager zal horen. Eigenlijk ben ik als verpleegkundige en kwaliteitsadviseur benieuwd naar de oorzaak van de incidenten en de manier waarop de manager deze incidenten in de toekomst wil proberen te voorkomen. Ook zou ik wel willen weten of er veel van dit soort incidenten zijn en wat de thuiszorg hier structureel mee doet in het kader van veiligheidsmanagement.

Onderzoek nodig

Ik heb natuurlijk ook de persberichten gevolgd over de vele incidenten en klachten bij de betreffende thuiszorgorganisatie (Cordaan). Ik durf er mijn hand niet voor in het vuur te steken dat deze organisatie de enige is waar veel mis gaat. Naar mijn idee zou het goed zijn om niet alleen Cordaan het vuur aan de schenen te leggen. Het lijkt mij dat de staatssecretaris snel een - kortdurend - kwalitatief en kwantitatief onderzoek zou moeten laten uitvoeren naar de hoeveelheid incidenten die de afgelopen drie maanden in de V&V-sector zijn voorgekomen. En dan ook vooral onderzoeken wat de oorzaken daarvan zijn, want het is wel snel gezegd dat een zorgaanbieder of zijn werknemers fouten maken of zelfs fraude plegen, maar het vele geschreeuw daarover dekt ook veel af. Wat is dan de oorzaak van die fouten en van die fraude en hoe kan dat verbeterd worden?

Hanneke Ikking

Zie ook:
bericht in Parool: Cordaan grijpt in na falen in zorg

bericht Zorgvisie: Fraude met declaraties bij Cordaan