Weblog Hanneke Ikking 

9 oktober 2009

Geld weg en kat weg

Gistermiddag om 5 uur belde moeder mij op dat zij geen geld meer had, ‘helemaal niets meer', zei ze, ‘ik begrijp er niets van'. Omdat ze ook geen sigaretten meer had en daar echt niet buiten kan, besloot ik meteen even langs te gaan om wat geld te brengen.

Bij moeder aangekomen bleek haar portemonnee weg te zijn -gestolen? Helaas had ze al het geld dat ze in huis had (45 euro) de avond tevoren in haar portemonnee gedaan. Zoals ik al eens heb verteld, kijkt ze als ze gaat winkelen constant in haar beurs om te controleren of ze wel genoeg geld bij zich heeft. Een geweldige prooi voor iemand die daarop loert natuurlijk!

Ik ben bij moeder en merk dat ik boos op haar word, omdat ze steeds al het geld dat ze in huis heeft meeneemt, omdat ze ‘misschien wel iets leuks ziet onderweg en het dan gelijk wil kopen'.

Ik weet dat mijn moeder er niets aan kan doen, maar ik gun die dieven haar geld niet! Ik kijk al haar tassen (ze heeft er in het afgelopen half jaar wel tien verzameld) na, maar weet eigenlijk wel dat het vergeefse moeite is. Dan doe ik een briefje van 20 euro in een oude portemonnee van mij, die nog bij haar in een la ligt en al eerder tijdelijk van nut is geweest.

De poes

Ik loop nog even naar de keuken om eten voor de kat klaar te zetten, iets dat moeder de laatste tijd ook steeds meer vergeet. Ik zie dat het eten dat ik woensdag voor hem heb neergezet onaangeroerd is. Dat is vreemd want het is altijd een lekkere eter geweest! Ik ga hem zoeken en vraag aan moeder of zij hem al gezien heeft toen zij thuis kwam van de dagbehandeling. We zoeken overal, maar hij is echt weg!

Moeder reageert niet echt geschrokken: ‘Die komt wel tevoorschijn hoor', zegt ze. Dan ga ik naar huis en bel de dierenambulance, die mij vertelt dat de poes niet bij hen is aangemeld of binnengekomen.

Om een uur of acht 's avonds bel ik moeder nog even of alles rustig is en zij zegt dat alles prima is. Ik noem de kat niet en zij ook niet. Zou hij nou echt weg zijn?

De volgende ochtend bel ik nog een keer en vraag naar de kat. Zij zoekt hem, onder de tafel, op zijn vaste plek. Daar is hij niet. Hij is er gewoon helemaal niet.

Ik schrijf donderdagavond alles in het logboek, zodat de thuiszorgmedewerkers ook op de hoogte zijn, mocht moeder toch van slag raken of iets dergelijks.

Vandaag was ik nog even in de woning van moeder, om het oude eten van de kat weg te gooien en een ‘vermist' briefje beneden in de hal op te hangen. Ik lees nog even het logboek na. De avonddienst heeft geschreven: ‘Mevrouw kreeg de nodige zorg'...

Wachtlijst

Vandaag hebben mijn dochter en ik besloten nog maar een keer een rondje verpleeghuizen of kleinschalige woonvormen in de stad te maken. Moeder staat bij een huis ingeschreven, maar daar is de wachttijd nog een jaar en dat haalt zij niet, maar ik ook niet...

Het CIZ heeft aan mijn dochter verteld dat moeder bij drie zorgaanbieders op de wachtlijst kan staan. Had ik dat maar eerder geweten!

Hanneke Ikking