Weblog Hanneke Ikking

29 juni 2009, 

Mijn moeder blijkt regelmatig niet naar de dagbehandeling te gaan. Daarover heb ik contact opgenomen met de leidinggevende van de dagbehandeling en met de casemanager dementie van de thuiszorg in de regio waar moeder en ik allebei wonen.

Met de leidinggevende van de dagbehandeling heb ik het over de mogelijkheden om exacte tijden, met een marge van 10 minuten, af te spreken voor het ophalen van mijn moeder, driemaal per week. Als ik de casemanager vraag of het mogelijk is dat de verzorgende van de thuiszorg die toch al driemaal per week 's morgens komt, moeder begeleidt naar het busje, zegt zij dat dit inderdaad mogelijk is en dat zij het meteen zal doorgeven aan de zorgregisseur van moeder.

Dit alles speelt op maandag. Dinsdag en donderdag is moeder naar de dagbehandeling gegaan, vrijdag heeft zij het busje weer gemist. De medewerker van die ochtend is volgens het logboek wel geweest, maar heeft moeder niet naar het busje begeleid.

Nu bel ik weer met de dagbehandeling en vraag hen mij exacte tijden te geven, zodat ik die weer door kan geven aan de thuiszorg en in de weekagenda van mijn moeder kan zetten. Of dit een taak van mij is of iets wat de thuiszorg zelf had kunnen doen, vraag ik mij af. Het is in het algemeen moeilijk om te bepalen of ik me als mantelzorger wel of niet met de planning van de zorg moet bemoeien. In de twee jaar dat moeder nu professionele hulp krijgt zijn er veel zaken mis gegaan. Komt dit omdat ik een verpleegkundige en een perfectionist ben die het beste wil en daardoor zelf veel organiseert of komt het omdat de professionaliteit en het inzicht van de medewerkers van de thuiszorg achteruit gegaan zijn? Of is het überhaupt in deze tijd, door wat voor omstandigheden dan ook, voor thuiszorgmedewerkers moeilijk om zich aan afspraken te houden?

Hanneke Ikking