25 juni 2009
De komende periode ga ik jullie via dit weblog op de hoogte houden van mijn belevenissen in Afghanistan. Ik ben als militair verpleegkundige werkzaam in het hospitaal op Kamp Holland in Uruzgan. Ik ben 26 jaar en sinds augustus 2000 werkzaam bij de Koninklijke Landmacht. Ik heb in die tijd de opleiding tot militair verpleegkundige gevolgd en ben sinds begin 2005 werkzaam als verpleegkundige. Dit is de derde keer dat ik uitgezonden ben. In 2005 ben ik een half jaar in Bosnië geweest en heb daar als verpleegkundige op een ziekenauto gewerkt. In 2007 ben ik bijna 5 maanden hier in Afghanistan geweest. Ik werkte toen op de spoedeisende hulp. Dit jaar ben ik op 23 maart uit Nederland vertrokken om hier voor een periode van bijna vijf maanden te gaan werken. Ongeveer half augustus zal ik weer teruggaan naar Nederland. Sinds februari 2008 ben ik bezig met de opleiding tot hbo-verpleegkundige. Als het werk het toelaat ben ik daar ook hier druk mee.
Ik ben werkzaam als militair verpleegkundige en module commandant op de verpleegafdeling. Op onze verpleegafdeling zijn behalve ik nog drie verpleegkundigen werkzaam en zeven verzorgenden. Ons hospitaal heeft 14 verpleegbedden, 4 SEH bedden, 2 IC bedden, 2 operatiekamers en daarnaast een aantal ondersteunende modules zoals laboratorium, bloedbank, röntgen, sterilisatie, bevoorrading, apotheek e.d. Behalve deze modules verzorgt ons hospitaal ook de eerstelijnsgezondheidszorg voor de hier gestationeerde militairen, met een huisarts, fysiotherapeut, tandarts en poli.
Er zijn hier ook veel Australische militairen en die hebben hun eigen huisarts. Die is ook in ons hospitaal ondergebracht. In totaal werken we hier met 53 mensen.
De diversiteit aan patiënten is erg groot. Behalve aan ISAF militairen (onder andere Nederlandse en Australische militairen) leveren we ook zorg aan burgers die op het kamp werkzaam zijn, Afghaanse militairen, politie en bewakingspersoneel en lokale bevolking.
De werkdruk is nogal wisselend, het is echt hollen of stilstaan. De afgelopen twee maanden was het drukste moment toen we 10 patiënten op de verpleegafdeling hadden, maar op een gegeven moment waren we ook iets meer dan 24 uur leeg. De meeste patiënten die worden opgenomen liggen hier maar kort. Nederlandse militairen worden, wanneer het herstel enige tijd in beslag neemt, zo snel mogelijk via Kandahar naar Nederland vervoerd. Afghaanse militairen worden zodra het kan afgevoerd naar een Afghaanse militaire geneeskundige instelling en de lokale bevolking wordt zodra mogelijk overgeplaatst naar een lokaal hospitaal. We leveren voornamelijk chirurgische zorg.
Twee dagen geleden had ik nachtdienst en was het nog erg rustig: maar twee patiënten op de afdeling. Vandaag waren het er al weer acht. Eergisteren kwam er een meisje binnen van 7 jaar met een cruris fractuur door een motorongeval. Vandaag zat ze al vrolijk in de rolstoel met haar fixatuur externe en was lekker aan het spelen. Het meisje is erg verlegen; toen ik gisteravond met de paar Afghaanse woorden die ik ken vroeg hoe het met haar ging keek ze me alleen maar aan en zei niks. Vandaag durfde ze terug te zeggen dat het goed met haar ging. Morgen mag ze gelukkig al weer naar huis, dat is het enige wat ze vanaf het begin tegen haar vader zei: ‘wanneer gaan we weer naar huis?'
Gisteravond zijn er drie Australiërs binnengebracht na een voertuigongeval, gelukkig allemaal niet heel erg ernstig en een van hen is alweer ontslagen. Vanochtend werd er een jonge Afghaanse schaapherder binnengebracht met ongeveer 18 messteken in zijn lichaam. Het verhaal achter dit soort gebeurtenissen is altijd erg moeilijk te achterhalen. Met behulp van een tolk wordt natuurlijk gevraagd wat er gebeurd is, maar meestal verandert het relaas meerdere malen. Uiteindelijk kwam het er op neer dat hij alleen met de schapen in de bergen liep en door twee mannen werd aangevallen en op deze wijze de messteken had opgelopen. De messteken zijn gelukkig niet erg diep maar hij heeft wel een randpneu opgelopen, dus kreeg hij een thoraxdrain.
Dat waren de afgelopen paar dagen, binnenkort meer.....
Kim
(volledige naam bij de redactie bekend)